156 يا 157 وفات يافته است . حديث او را پيشوايان ششگانهء حديث ، جز مسلم روايت كرده‌اند و حاكم در مستدرك و ذهبى در تلخيص المستدرك صحيح بودن حديث او را تصديق كرده‌اند . « 1 » 5 - ضمرة بن ربيعهء قرشى ، ابو عبد اللّه دمشقى ( م 182 يا 200 يا 202 ) . حافظ ابن عساكر شرح حال او را نگاشته و از احمد حكايت كرده است كه گفت : به من رسيده كه نامبرده استادى صالح بوده است . همو در جواب پرسشى كه از او شد ، گفت : اين مرد ثقه ، مورد اعتماد ، داراى صلاحيت و خوش‌روايت است . وى نيز از ابن معين ثقه بودن او را نقل نموده و از ابن سعد حكايت كرده كه نامبرده ثقه و مورد اطمينان و نيكوكار بوده و در اين مزايا و محسّنات كسى بر او برترى نداشته است و از ابن يونس هم آورده كه گفت : او در زمان خود مردى فقيه بوده است . « 2 » جزرى ثقه بودن او را از احمد و نسائى و ابن معين و ابن سعد ذكر كرده « 3 » و در تهذيب ابن حجر چنين آمده است : احمد او را مردى نيكو حديث و از افراد ثقه و مورد اطمينان مىداند كه در شام همانند نداشته است و وى به قول ابن معين و نسائى و ابن حبّان و عجلى مردى ثقه و به قول ابو حاتم انسانى صالح بوده است و ابن سعد و ابن يونس هم از ثقه و صالح بودنش سخن گفته‌اند و صاحبان صحاح ، جز مسلم از طريق او حديث روايت كرده‌اند و حاكم در مستدرك و ذهبى در تلخيص المستدرك بر صحّت حديث او تأكيد ورزيده‌اند . 6 - ابو نصر على بن سعيد ، ابو حملهء رملى كه تاريخ وفاتش را بخارى سال 216 ثبت كرده است . ذهبى او را توثيق كرده گويد : من ايرادى بر او نيافتم و تاكنون نديده‌ام كه احدى در مورد او سخنى بگويد . او در حديث داراى صلاحيت است . و با وجود ثقه بودنش احدى از صاحبان صحاح ستّه از طريق او حديثى روايت نكرده‌اند . وى نيز شرح حال او را به

--> ( 1 ) . تهذيب التهذيب : 5 / 255 . ( 2 ) . تاريخ الشام : 7 / 36 . ( 3 ) . خلاصة الجزرى 150 .